PITy 2013 program

PIT 2013 i to jak powinna być udokumentowana ulga rehabilitacyjna.

 

W pit 2013, tak samo jak w latach poprzednich, możemy skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej. Prawo do skorzystania z ulgi, przysługuje:

  • osobom niepełnosprawnym,

  • osobom, na których utrzymaniu w trakcie roku podatkowego, były osoby niepełnosprawne.

Odliczeniu podlegają:

  • wydatki związane z rehabilitacją osoby niepełnosprawnej,

  • wydatki poniesione w celu ułatwienia osobie niepełnosprawnej, wykonywania czynności życiowych.

ulga-rehabilitacyjnaJeżeli mamy prawo do skorzystania z opisywanej ulgi, musimy prawidłowo wypełnić pity 2013, co oznacza, że poza odpowiednim formularzem PIT (np. pit 37), nasze rozliczenie roczne 2013, powinno zawierać także załącznik PIT/O, będący informacją o odliczeniach od dochodu (przychodu) i od podatku w roku podatkowym, za który składamy zeznanie (Pit 2013).

Odliczeniu w postaci ulgi rehabilitacyjnej podlegają jedynie wydatki faktycznie poniesione przez podatnika. Oznacza to, że nasze rozliczenie pit, powinno uwzględniać tylko takie wydatki na cele rehabilitacyjne, które jesteśmy w stanie odpowiednio udokumentować. Forma dokumentacji wydatków wchodzących w skład ulgi rehabilitacyjnej, jest regulowana przez przepisy podatkowe. Dokumentacja ta może mieć formę:

  • faktury,

  • rachunku,

  • dowodu wpłaty,

  • przelewu bankowego.

Z każdego z powyższych dokumentów, musi jasno wynikać:

  • jaka kwota została zapłacona,

  • kto ją uiścił,

  • kiedy,

  • co było przedmiotem transakcji.

Należy podkreślić, że istnieją wydatki na cele rehabilitacyjne, w przypadku, których prawodawca nie wymaga tego rodzaju dokumentacji.

Co bardzo istotne, dokumentacji potwierdzającej poniesienie wydatków na cele rehabilitacyjne, nie składamy wraz zeznaniem podatkowym. Dokumentacja ta jest niezbędna w momencie, gdy urząd skarbowy będzie chciał sprawdzić, czy wykazane przez nas w rozliczeniu kwoty, są zgodne z faktycznie poniesionymi wydatkami. Dlatego tak ważne jest przechowywanie dokumentów potwierdzających poniesienie wydatków na cele rehabilitacyjne. Brak dokumentacji potwierdzającej, że odliczona od dochodu kwota jest prawidłowa, może mieć dla podatnika nieprzyjemne konsekwencje.

Zgodnie z obowiązującym w Polsce prawem podatkowym, wydatki na cele rehabilitacyjne podzielono na dwa rodzaje:

  • limitowane,

  • nielimitowane.

W poniższej tabeli przedstawiona została ich charakterystyka.

 

Wydatki limitowane

Wydatki nielimitowane

są limitowane kwotowo, podlegają odliczeniu:

- jeżeli podatnik wydał na dany cel więcej niż określony w ustawie limit,

- do określonego w ustawie limitu (wydatki przekraczające limit podatnik pokrywa we własnym zakresie)

odliczane są przez podatnika w pełnej wysokości, gdyż nie istnieje w ich przypadku żaden limit kwotowy

 

Wśród wydatków na cele rehabilitacyjne, które nie są w żaden sposób limitowane, możemy wymienić:

  • wydatki poniesione na opiekę pielęgniarską dla osoby niepełnosprawnej (jeżeli jest ona konieczna),

  • wydatki poniesione na przystosowanie samochodu do przewożenia nim osoby niepełnosprawnej,

  • wydatki poniesione na przystosowanie pomieszczeń mieszkalnych w celu ułatwienia poruszania się/funkcjonowania osobie niepełnosprawnej,

  • wydatki poniesione na zakup urządzeń niezbędnych osobie niepełnosprawnej do łatwiejszego funkcjonowania w domu/mieszkaniu,

  • wydatki poniesione na rehabilitację osoby niepełnosprawnej, w tym na turnusy rehabilitacyjne bądź lecznicze,

  • wydatki poniesione na zakup sprzętu niezbędnego do rehabilitacji osoby niepełnosprawnej.

Rodzaje wydatków limitowanych oraz przysługujący w ich przypadku limit odliczenia, przedstawione zostały w poniższej tabeli:

 

Wydatek limitowany

Ustawowy limit odliczenia

przewodnik osoby niepełnosprawnej

2280 zł rocznie

utrzymanie psa przewodnika

2280 zł rocznie

użytkowanie samochodu osobowego przez osobę niepełnosprawną należącą do I lub II grupy lub jej opiekuna

2280 zł rocznie

leki zapisane osobie niepełnosprawnej przez lekarza specjalistę

odliczeniu podlegają wydatki powyżej 100 zł miesięcznie (odlicza się wysokość wydatków na leki pomniejszoną o 100 zł, jeżeli w ciągu miesiąca na leki wydajemy mniej niż 100 zł, nie mamy możliwości skorzystania z ulgi na leki)